Labogids

Carbamazepine (Tegretol) : klinische info

Dit anti-epilepticum wordt ook toegepast bij trigeminusneuralgie en bipolaire stemmingsstoornissen. Het moet opgestart worden in een lage dosis om neurotoxiciteit te vermijden. Deze kan dan opgedreven worden tot de gewenste onderhoudsdosis bereikt is. Wegens de grote interindividuele verschillen in de plasmaconcentraties is monitoring aangewezen.

De absorptie verloopt relatief traag. De piekconcentratie, na inname van een conventionele tablet, wordt bereikt binnen de 12 uur. De metabolisatie verloopt overwegend hepatisch. Carbamazepine passeert de placentabarrière en gaat over in de moedermelk.

Bijwerkingen: duizeligheid, ataxie, slaperigheid, vermoeidheid, hoofdpijn, leucopenie, trombopenie, aplastische anemie, verhoogde gamma-GT en alkalische fosfatasen, nausea, braken, oedeem, allergische huidreakties, hyponatriëmie…

Door enzyminductie kan carbamazepine het therapeutisch effect van hormoon bevattende geneesmiddelen (anticonceptie), corticoïden, theofylline, haloperidol en orale anticoagulantia ontregelen waardoor dosisverhoging van deze farmaca noodzakelijk kan zijn. De carbamazepine metabolisatie wordt geïnhibeerd, met neurotoxiciteit als gevolg, door cimetidine, danazol, dextropropoxyfeen, diltiazem, macroliden, isoniazide, verapamil, azolen, pompelmoessap…

Toxiciteit: overdosering heeft vooral weerslag op het centraal zenuwstelsel, cardiovasculair stelsel en de ademhalingswegen (depressie). Aangezien carbamazepine een ADH-like effect heeft kan er een waterintoxicatie (hyponatriëmie) ontstaan.

Bloedafname: s'ochtends net voor de volgende dosis (dalspiegel).

Voor opstarten van de therapie is evaluatie van lever- , nier- en beenmergfunktie (PBO) aangewezen. Tijdens de behandeling worden deze parameters best regelmatig gecontroleerd.